ประวัติความเป็นมา

                     คำว่า “ กันตัง ” สันนิษฐานว่าเป็นคำภาษามาเลย์ เป็นเครื่องชั่งตวง วัดสิ่งของชนิดหนึ่ง  โดยเทียบเป็น 4 กันตัง เป็น 1 ถัง หรือ 1 กันตัง เท่ากับ 5 ทะนาน หรือเปรียบเทียบได้กับ   1  แกลลอน ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตสถาน พ.ศ.2525 หน้า 81 คำว่า “ กันตัง ”  เป็นชื่อพันธ์ไม้ชนิดหนึ่ง เนื้ออ่อนคล้ายต้นข่า

                    อำเภอกันตัง เดิมมีเนื้อที่กว้างขวางมาก มีตำบลต่างๆ ถึง 20 ตำบล คือ ตำบลกันตัง  (ได้ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลกันตัง เมื่อ พ.ศ.2484 ) ตำบล
คลองด่าน  ตำบลเกาะลิบง  ตำบลนาเกลือ ตำบลวังวน ตำบลควนธานี ตำบลควนปริง ตำบลย่านซื่อ ตำบลทุ่งค่าย ตำบลทุ่งกระบือ ตำบลย่านตาขาว   ตำบลเกาะเปียะ ตำบลหนองบ่อ ตำบลในควน และตำบลโพรงจระเข้

                    ต่อมาปี พ.ศ.2491 กระทรวงมหาดไทย ได้พิจารณาแยกเอาตำบลต่างๆ ทางด้านทิศตะวันออกของอำเภอกันตัง คือ ตำบลทุ่งค่าย ตำบลทุ่งกระบือ
ตำบลย่านตาขาว  ตำบลเกาะเปียะ ตำบลหนองบ่อ  ตำบลในควน และตำบลโพรงจระเข้ จัดตั้งเป็นกิ่งอำเภอย่านตาขาว (ปัจจุบันยกฐานะเป็นอำเภอย่านตาขาว) กันตัง
เป็นดินแดนที่มีความสำคัญมาตั้งแต่โบราณกาล เพราะมีแม่น้ำไหลผ่านใจกลางเมืองลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่ปากน้ำอำเภอกันตัง แม่น้ำสายนี้กว้างและ ลึกมาก
เรือสินค้าใหญ่ๆจากต่างประเทศสามารถเข้ามาเทียบท่าอยู่เป็นประจำ ประกอบกับบริเวณปากแม่น้ำอำเภอกันตัง มีหมู่เกาะใหญ่น้อยมากมาย ซึ่งสามารถกำบังคลื่นลม
เป็นอย่างดี กันตังจึงเป็นท่าเรือที่สำคัญแห่งหนึ่งของประเทศไทยทางด้านฝั่งมหาสมุทรอินเดีย โดยเป็นที่รู้จักของชาวต่างชาติมาแต่โบราณกาล

สภาพภูมิศาสตร์และที่ตั้ง

                    ที่ตั้งอำเภอกันตัง ตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรอินเดียทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดตรัง   ห่างจากตัวจังหวัดตรัง ประมาณ 24  กิโลเมตร ห่างจากกรุงเทพฯทางรถยนต์ตามเส้นทางทางหลวงแผ่นดิน  สาย 41 ระยะทาง 864  กิโลเมตร และทางรถไฟจากสถานีรถไฟหัวลำโพง 845  กิโลเมตร  พื้นที่อำเภอกันตังมีทั้งหมด  ประมาณ  612.67  ตารางกิโลเมตร

อาณาเขต

                   ทิศเหนือ                        ติดต่ออำเภอเมืองตรัง และ อำเภอสิเกา
                   ทิศใต้                             ติดต่อทะเลอันดามัน
                   ทิศตะวันออก                 ติดต่ออำเภอย่านตาขาว และ อำเภอปะเหลียน
                   ทิศตะวันตก                   ติดต่ออำเภอสิเกา และ ทะเลอันดามัน     

ลักษณะภูมิประเทศ

                  สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มๆดอนๆ มีภูเขาเตี้ยๆ ทางด้านทิศตะวันออก ในเขตตำบลบางเป้า ตำบลกันตังใต้ และมีเทือกเขาทางด้านทิศตะวันตก
ในตำบลโคกยาง ตำบลบ่อน้ำร้อน ตำบลบางสัก มีแม่น้ำไหลผ่านใจกลางอำเภอ มีความยาวประมาณ 40  กิโลเมตร โดยแบ่งพื้นที่อำเภอกันตังออกเป็น 2 ฝั่ง  คือ
 ฝั่งตะวันออกและฝั่งตะวันตก  สำหรับฝั่งตะวันตก ประกอบด้วย ตำบลโคกยาง ตำบลย่านซื่อ ตำบลคลองลุ ตำบลบ่อน้ำร้อน ตำบลนาเกลือ และตำบลเกาะลิบง
ส่วนฝั่งตะวันออกประกอบด้วย ตำบลควนธานี  ตำบลบางหมาก ตำบลคลองชีล้อม ตำบลบางเป้า ตำบลวังวน ตำบลกันตังใต้ การคมนาคมระหว่าง ฝั่งตะวันออกและ
ฝั่งตะวันตกใช้แพขนานยนต์ของเทศบาลเมืองกันตังและเรือหางยาว  มีสะพาน 4  แห่ง เชื่อมระหว่าง 2  ฝั่ง คือ

1. สะพานท่าแก้มดำ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตตำบลควนธานี ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 30 กิโลเมตร
2. สะพานเชื่อมระหว่างตำบล บ่อน้ำร้อน และตำบลบางเป้าห่างจากตัวอำเภอประมาณ 2 กิโลเมตร  
3. สะพานเชื่อมต่อระหว่างตำบลบางเป้ากับตำบลย่านซื่อ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 5 กิโลเมตร
4. สะพานเชื่อมต่อระหว่างตำบลบางหมากกับตำบลย่านซื่อ ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 5 กิโลเมตร

                  อำเภอกันตัง ลักษณะดินส่วนใหญ่เป็นดินร่วนปนทราย มีป่าชายเลนและมีพื้นที่บางส่วนเป็นเกาะ  จำนวน 21 เกาะ เนื้อที่ประมาณ 11,225 ไร่  โดยมีเกาะ
ที่สำคัญ ๆ ได้แก่   เกาะลิบง   และเกาะมุกด์   เกาะกระดาน